Beste Groei en Bloeiers,

Op zaterdag 15 augustus waren we met veertien personen naar het Máximapark.

Deze is ontstaan door het samenvoegen van drie historische tuinen. Eén daarvan was de tuin van Dr. van Digteren, die hier van 1902 tot 1920 heeft gewoond. Ook de Westlandse Tuin van Ida Maria de Bakermat maakte deel uit van het gebied. Zij wordt gezien als een belangrijke grondlegger van de Vleutense tuin- en glastuinbouw. De grote bomen, rododendrons en andere bijzondere struiken herinneren nog aan deze rijke geschiedenis.
Niet ver van de ingang ligt een mooi en groot restaurant, heerlijke plek om rustig koffie te drinken of later te genieten van een lunch.

Daarna gingen we op ontdekkingstocht door de Japanse tuin. De bijzondere bomen en struiken trokken meteen onze aandacht. Helaas hadden ook hier de rhododendrons last van de warmte en droogte.
We wandelden verder over de brede, verharde paden. Het park is hierdoor voor iedereen goed toegankelijk en overal heb je een mooi uitzicht over deze prachtige groene oase.

Plotseling zagen we midden op de weg twee voertuigen op hun kant liggen, helemaal zwart. Bij nader onderzoek bleek het om een kunstwerk te gaan: zwarte kunst, midden in het park!
De grote houten banken stonden verspreid langs de paden en waren bijzonder en hadden opvallend hoge leuningen.
De kunstzinnigheid was eveneens terug te zien aan de zijkanten van enkele bruggen. Daar waren sierlijke ijzeren bloemmotieven aangebracht. De bruggen lagen prachtig over de grote vijvers, waarin de bloeiende waterlelies voor een extra kleurrijk beeld zorgden.

Een van de hoogtepunten was zonder twijfel de Vlindertuin, ontworpen door Piet Oudolf. Deze tuin voldeed helemaal aan onze verwachtingen. De verschillende vormen zijn zorgvuldig beplant met kleurrijke bloemen, grassen, planten en struiken.
Er is bij de beplanting rekening gehouden met droogte en met de leefomgeving van vlinders en andere insecten. Een prachtige en waardevolle aanwinst voor ons land!
Achter de Vlindertuin ligt een trekpontje, dat een verbinding vormt tussen het park en de omliggende woonwijk. Natuurlijk wilden wij dat ook even uitproberen. Vanaf het water kregen we een mooi zicht op de groene corridor tussen de woonwijk en het park.

Het Máximapark is gratis toegankelijk en biedt volop mogelijkheden om te recreëren: wandelen, picknicken, fietsen en sporten. De overgang tussen het park en de woonomgeving is op een bijzondere manier vormgegeven.
Een hoge, open betonnen constructie vormt de afscheiding en is begroeid met klimplanten. Daardoor blijft de openheid behouden en vloeien de woonwijk en het park op een natuurlijke manier in elkaar over. Daar is duidelijk goed over nagedacht.
Na zo'n mooie middag waren we wel toe aan een drankje voordat we weer naar huis gingen. We kwamen terecht bij een prachtige oude boerderij, waar opnieuw van alles te zien was.
Heel mooi was ook om te zien dat er die middag ook een bruiloft was. Het was zelfs de tweede bruiloft die we tijdens ons bezoek tegenkwamen!

Met mooie herinneringen aan een gezellige en verrassende middag gingen we weer huiswaarts.